Home1บ้านเข้าสู่ระบบ(Log in)สมัครสมาชิก(Register)

Thai Wizarding World
  • ข้อมูลตัวละคร
  • ข้อมูลเวทมนตร์
  • ข้อมูลสุขภาพ
  • กระเป๋า
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
บ่ายสามโมงเย็นของวันเสาร์ สายลมค่อย ๆ พัดพาความเย็นสบายมา แสงจากดวงอาทิตย์อ่อน ๆ ที่ใกล้ดับลง เพื่อที่จะบอกให้รู้ว่าราตรีกำลังจะมาเยือน เป็นช่วงเวลาเหมาะสมสำหรับการฝึกบินครั้งแรกของนักเรียนฮอกวอตส์ชั้นปีแรก ในวิชาการบินที่สนามหญ้าข้างป่าต้องห้าม

อาจารย์หนุ่มนามศาสตราจารย์บรูกสแตนตัน มองดูนักเรียนทั้งสี่บ้านที่กำลังเดินทางลงมาจากปราสาทที่ใต้ต้นไม้ที่อยู่ใกล้บริเวณสนามหญ้า ไม้กวาดเรียงรายมากมายเป็นแถวด้วยการใช้คาถาในการจัดเรียงเพื่อให้นักเรียนเข้าแถวได้อย่างเป็นระเบียบ เมื่อนักเรียนมาถึงก็พากันจับกลุ่มพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องการฝึกบินครั้งแรกเสียงดังลั่น บ้างคนกำลังกังวลใจ บางคนก็กลัวจนขาสั่น

“สวัสดีนักเรียน” โทนเสียงทักทายที่หยาบกระด้างเอ๋ยขึ้น “อย่ามัวเสียเวลา มายื่นข้างไม้กวาดที่ฉันจัดเตรียมไว้ให้” เขากล่าวต่อ เมื่อนักเรียนทุกคนได้ยิน ก็ต่างพากันไปจับจองไม้กวาดที่มี่สภาพเก่า ที่ตนเองพึงพอใจพอสมควร แต่บ้างคนก็เลือกที่จะอยู่กับกลุ่มเพื่อน “ให้ทุกคนฟังฉันให้ดี แล้วอย่าเล่นกันเป็นอันขาด” เขาตะโกนสุดเสียงเพื่อให้นักเรียนทุกคนได้ยิน สีหน้าบ้างคนวิตกอย่างเห็นได้ชัด “เอาล่ะ ไม่ต้องกังวลใจไป แค่ฟังและทำตามที่ฉันบอก แล้วพวกเธอจะปลอดภัย” อาจารย์หนุ่มกล่าวด้วยความมั่นใจ ส่วนนักเรียนบางส่วนเริ่มเรียกสติกลับคืนมาจนดูมีความพร้อมเกือบ 90%

อาจารย์หนุ่มไม่รอช้าที่จะเริ่มบอกคำสั่งต่อไป “ให้พวกเธอยื่นมือขวาออกมาเหนือไม้กวาด” เขาตะโกนลั่นตรงหน้านักเรียน “พร้อมพูดคำว่า ลอย” “ลอย!” นักเรียนทุกคนตะโกนเสียงดัง ไม้กวาดของบางคนลอยขึ้นมาทันที แต่อีกจำนวนมากที่ไร้วี่แววของไม้กวาดที่จะลอยขึ้น “เยี่ยมมาก” เขาบอกกับนักเรียนที่สามารถจับไม้กวาดได้ “ส่วนพวกเธอตั้งใจให้มากกว่านี้ เสียงดัง ๆ หน่อย” เขาตะโกนบอกนักเรียนที่เหลือ

เป็นเวลา 15 นาที กว่าที่นักเรียนทุกคนจะสามารถจับไม้กวาดได้ อาจารย์หนุ่มมีสีหน้าที่ไม่ค่อยพึ่งใจสักเท่าไหร่นัก เขาเดินไปข้างหน้านักเรียนพร้อมไม้กวาด ก่อนจะขึ้นขี่ไม้กวาดให้นักเรียนดูว่าต้องขี่อย่างไรโดยไม่เลื่อนไหลลงไปทางปลายไม้ นักเรียนเมื่อได้เห็นอาจารย์หนุ่มสอนก็พากันขึ้นขี่ไม้กวาดพร้อมทำตามที่เขาบอก ยังมีบางคนที่ยังจับไม่ถูกต้อง อาจารย์หนุ่มจึงเดินตรวจดูที่ละคนพร้อมทั้งแก้ไขการจับไม้กวาดให้นักเรียน “เอาล่ะ เมื่อฉันเป่านกหวีด ให้พวกเธอถีบเท้าแรง ๆ” เมื่อทุกคนขึ้นขี่ไม้กวาดได้อย่างถูกต้องแล้วเขาจึงตะโกนกล่าว “จับไม้กวาดให้นิ่ง ๆ และบินขึ้นไปสักเกือบเมตร แล้วก็ร่อนกลับลงมาโดยให้โน้มตัวไปข้างหน้านิดหนึ่ง”
“ย้ำว่าแค่เกือบเมตร ห้ามมากกว่านั้นจนกว่าพวกเธอจะฝึกบินจนคล่อง เอ้า! ฟังเสียงนกหวีดฉันนะ สาม สอง หนึ่ง” เขากล่าวด้วยใบหน้าจริงจังก่อนที่จะหยิบนกหวีดขึ้นมาแตะริมฝีปาก “หวีด…” เสียงนกหวีดดังขึ้น นักเรียนเริ่มทำตามคำสั่งโดยการถีบเท้าแรง ๆ หลายคนไม้กวาดค่อย ๆ ลอยขึ้นไป จนเป็นที่หน้าพอใจของอาจารย์หนุ่ม แต่บางคนก็ไม่ลอยขึ้นตามที่หวัง “พวกเธอน่ะ ไม่ได้กินข้าวมาเหรอ ถีบเท้าให้มันแรงกว่านี้” เขาตะโกนไปทางนักเรียนที่ยังไม่สามารถบินขึ้นไปได้ เมื่อเขาพูดจบนักเรียนที่เท้ายังคงติดอยู่กับหญ้าก็พยายามถีบเท้าสุดแรง จนในที่สุดก็สามารถลอยขึ้นได้ อาจารย์หนุ่มยิ้มให้กับความสำเร็จของนักเรียนทุกคนที่สามารถลอยขึ้นได้ “เอ้า! โน้มตัวไปข้างหน้าแล้วร่อนลงมา” เขาตะโกนเพื่อที่จะให้นักเรียนที่สามารถบินขึ้นไปได้ ได้บินลงมาสู่พื้นสนามหญ้า นักเรียนที่กำลังดีใจพร้อมกับตื่นเต้นเมื่อได้ยินที่อาจารย์หนุ่มกล่าว ก็พากันโน้มตัวลงไปข้างหน้าเพื่อทำการร่อนลง หลายคนร่อนลงได้อย่างสวยงาม ส่วนบ้างคนก็ไม่เป็นที่น่าดูสักเท่าไหร่นัก

“เอาล่ะ วันนี้ถือเป็นที่น่าพอใจสำหรับฉัน ในการฝึกบินครั้งแรกของพวกเธอ หลายคนทำได้น่าประทับใจ และอีกหลายคนเป็นที่น่าพอใจ” เขากล่าวต่อหน้านักเรียนทุกคน “สำหรับวันนี้เลิกเรียนได้ แล้วเอาไม้กวาดไปวางกองกันตรงนู้น เสร็จแล้วให้ขึ้นปราสาทเลย ห้ามไปแวะที่ไหนล่ะ” เขากล่าวลาพร้อมชี้นิ้วมือไปทางใต้ต้นไม้ใหญ่เพื่อให้นักเรียนได้เอาไม้กวาดไปวางเก็บไว้ ก่อนจะหยิบสมุดบันทึกส่วนตัวพร้อมทั้งหนังสือควิดดิชในยุคต่าง ๆ แล้วเดินกลับไปยังปราสาทเพื่อเข้าห้องทำงานของเขา

กฎการแต่งโรลเพลย์

- ต้องมีเนื้อหาวิธีการฝึกบินครบทุกขั้นตอน
- ห้ามสวมบทบาทแทนผู้อื่นในเนื้อหาเด็ดขาด
- ห้ามแต่งสั้นกว่า 3 บรรทัด
- ห้ามใช้ภาษาวิบัติ เว้นแต่วิบัติเพื่อเสียง
- สามารถแต่งเนื้อหาได้เรื่อย ๆ แต่ห้ามแต่งติดกัน ต้องรอให้ผู้อื่นมาแต่งคั่นก่อน
- ห้ามใส่รูปภาพ อีโมติคอน จิฟ(GIF) ในเนื้อหาเด็ดขาด
- ห้ามคัดลอกเนื้อหาของผู้อื่นมาแก้ไขเป็นของตนเองเด็ดขาด ยกเว้นแรงบันดาลใจ
- หากพบว่ามีเนื้อหาที่จงใจปั่นโพสต์ จะดำเนินการลงโทษขั้นเด็ดขาด
- หากมีข้อสงสัยเพิ่มเติม ติดต่ออาจารย์ประจำวิชาได้ที่จดหมายนกฮูก
- ทุกเนื้อหาจะได้รับคะแนนบ้านเป็นการตอบแทน สูงสุด 10 คะแนน ต่ำสุด 0 คะแนน
- คะแนนเก็บส่วนบุคคลพิจารณาจากจำนวนหรือเนื้อหาแรก
- โรลเพลย์นี้เปิดให้เล่นจนถึงสอบปลายภาค


Thai Wizarding World
  • ข้อมูลตัวละคร
  • ข้อมูลเวทมนตร์
  • ข้อมูลสุขภาพ
  • กระเป๋า
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
[size=50px]Hบu[/size]


Thai Wizarding World
  • ข้อมูลตัวละคร
  • ข้อมูลเวทมนตร์
  • ข้อมูลสุขภาพ
  • กระเป๋า
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
Thai Wizarding World
  • ข้อมูลตัวละคร
  • ข้อมูลเวทมนตร์
  • ข้อมูลสุขภาพ
  • กระเป๋า
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
หน้า 5 จาก 5ไปที่หน้า : Previous  1, 2, 3, 4, 5
 
บ่ายสามโมงเย็นของวันเสาร์ สายลมค่อย ๆ พัดพาความเย็นสบายมา แสงจากดวงอาทิตย์อ่อน ๆ ที่ใกล้ดับลง เพื่อที่จะบอกให้รู้ว่าราตรีกำลังจะมาเยือน เป็นช่วงเวลาเหมาะสมสำหรับการฝึกบินครั้งแรกของนักเรียนฮอกวอตส์ชั้นปีแรก ในวิชาการบินที่สนามหญ้าข้างป่าต้องห้าม

อาจารย์หนุ่มนามศาสตราจารย์บรูกสแตนตัน มองดูนักเรียนทั้งสี่บ้านที่กำลังเดินทางลงมาจากปราสาทที่ใต้ต้นไม้ที่อยู่ใกล้บริเวณสนามหญ้า ไม้กวาดเรียงรายมากมายเป็นแถวด้วยการใช้คาถาในการจัดเรียงเพื่อให้นักเรียนเข้าแถวได้อย่างเป็นระเบียบ เมื่อนักเรียนมาถึงก็พากันจับกลุ่มพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องการฝึกบินครั้งแรกเสียงดังลั่น บ้างคนกำลังกังวลใจ บางคนก็กลัวจนขาสั่น

“สวัสดีนักเรียน” โทนเสียงทักทายที่หยาบกระด้างเอ๋ยขึ้น “อย่ามัวเสียเวลา มายื่นข้างไม้กวาดที่ฉันจัดเตรียมไว้ให้” เขากล่าวต่อ เมื่อนักเรียนทุกคนได้ยิน ก็ต่างพากันไปจับจองไม้กวาดที่มี่สภาพเก่า ที่ตนเองพึงพอใจพอสมควร แต่บ้างคนก็เลือกที่จะอยู่กับกลุ่มเพื่อน “ให้ทุกคนฟังฉันให้ดี แล้วอย่าเล่นกันเป็นอันขาด” เขาตะโกนสุดเสียงเพื่อให้นักเรียนทุกคนได้ยิน สีหน้าบ้างคนวิตกอย่างเห็นได้ชัด “เอาล่ะ ไม่ต้องกังวลใจไป แค่ฟังและทำตามที่ฉันบอก แล้วพวกเธอจะปลอดภัย” อาจารย์หนุ่มกล่าวด้วยความมั่นใจ ส่วนนักเรียนบางส่วนเริ่มเรียกสติกลับคืนมาจนดูมีความพร้อมเกือบ 90%

อาจารย์หนุ่มไม่รอช้าที่จะเริ่มบอกคำสั่งต่อไป “ให้พวกเธอยื่นมือขวาออกมาเหนือไม้กวาด” เขาตะโกนลั่นตรงหน้านักเรียน “พร้อมพูดคำว่า ลอย” “ลอย!” นักเรียนทุกคนตะโกนเสียงดัง ไม้กวาดของบางคนลอยขึ้นมาทันที แต่อีกจำนวนมากที่ไร้วี่แววของไม้กวาดที่จะลอยขึ้น “เยี่ยมมาก” เขาบอกกับนักเรียนที่สามารถจับไม้กวาดได้ “ส่วนพวกเธอตั้งใจให้มากกว่านี้ เสียงดัง ๆ หน่อย” เขาตะโกนบอกนักเรียนที่เหลือ

เป็นเวลา 15 นาที กว่าที่นักเรียนทุกคนจะสามารถจับไม้กวาดได้ อาจารย์หนุ่มมีสีหน้าที่ไม่ค่อยพึ่งใจสักเท่าไหร่นัก เขาเดินไปข้างหน้านักเรียนพร้อมไม้กวาด ก่อนจะขึ้นขี่ไม้กวาดให้นักเรียนดูว่าต้องขี่อย่างไรโดยไม่เลื่อนไหลลงไปทางปลายไม้ นักเรียนเมื่อได้เห็นอาจารย์หนุ่มสอนก็พากันขึ้นขี่ไม้กวาดพร้อมทำตามที่เขาบอก ยังมีบางคนที่ยังจับไม่ถูกต้อง อาจารย์หนุ่มจึงเดินตรวจดูที่ละคนพร้อมทั้งแก้ไขการจับไม้กวาดให้นักเรียน “เอาล่ะ เมื่อฉันเป่านกหวีด ให้พวกเธอถีบเท้าแรง ๆ” เมื่อทุกคนขึ้นขี่ไม้กวาดได้อย่างถูกต้องแล้วเขาจึงตะโกนกล่าว “จับไม้กวาดให้นิ่ง ๆ และบินขึ้นไปสักเกือบเมตร แล้วก็ร่อนกลับลงมาโดยให้โน้มตัวไปข้างหน้านิดหนึ่ง”
“ย้ำว่าแค่เกือบเมตร ห้ามมากกว่านั้นจนกว่าพวกเธอจะฝึกบินจนคล่อง เอ้า! ฟังเสียงนกหวีดฉันนะ สาม สอง หนึ่ง” เขากล่าวด้วยใบหน้าจริงจังก่อนที่จะหยิบนกหวีดขึ้นมาแตะริมฝีปาก “หวีด…” เสียงนกหวีดดังขึ้น นักเรียนเริ่มทำตามคำสั่งโดยการถีบเท้าแรง ๆ หลายคนไม้กวาดค่อย ๆ ลอยขึ้นไป จนเป็นที่หน้าพอใจของอาจารย์หนุ่ม แต่บางคนก็ไม่ลอยขึ้นตามที่หวัง “พวกเธอน่ะ ไม่ได้กินข้าวมาเหรอ ถีบเท้าให้มันแรงกว่านี้” เขาตะโกนไปทางนักเรียนที่ยังไม่สามารถบินขึ้นไปได้ เมื่อเขาพูดจบนักเรียนที่เท้ายังคงติดอยู่กับหญ้าก็พยายามถีบเท้าสุดแรง จนในที่สุดก็สามารถลอยขึ้นได้ อาจารย์หนุ่มยิ้มให้กับความสำเร็จของนักเรียนทุกคนที่สามารถลอยขึ้นได้ “เอ้า! โน้มตัวไปข้างหน้าแล้วร่อนลงมา” เขาตะโกนเพื่อที่จะให้นักเรียนที่สามารถบินขึ้นไปได้ ได้บินลงมาสู่พื้นสนามหญ้า นักเรียนที่กำลังดีใจพร้อมกับตื่นเต้นเมื่อได้ยินที่อาจารย์หนุ่มกล่าว ก็พากันโน้มตัวลงไปข้างหน้าเพื่อทำการร่อนลง หลายคนร่อนลงได้อย่างสวยงาม ส่วนบ้างคนก็ไม่เป็นที่น่าดูสักเท่าไหร่นัก

“เอาล่ะ วันนี้ถือเป็นที่น่าพอใจสำหรับฉัน ในการฝึกบินครั้งแรกของพวกเธอ หลายคนทำได้น่าประทับใจ และอีกหลายคนเป็นที่น่าพอใจ” เขากล่าวต่อหน้านักเรียนทุกคน “สำหรับวันนี้เลิกเรียนได้ แล้วเอาไม้กวาดไปวางกองกันตรงนู้น เสร็จแล้วให้ขึ้นปราสาทเลย ห้ามไปแวะที่ไหนล่ะ” เขากล่าวลาพร้อมชี้นิ้วมือไปทางใต้ต้นไม้ใหญ่เพื่อให้นักเรียนได้เอาไม้กวาดไปวางเก็บไว้ ก่อนจะหยิบสมุดบันทึกส่วนตัวพร้อมทั้งหนังสือควิดดิชในยุคต่าง ๆ แล้วเดินกลับไปยังปราสาทเพื่อเข้าห้องทำงานของเขา

กฎการแต่งโรลเพลย์

- ต้องมีเนื้อหาวิธีการฝึกบินครบทุกขั้นตอน
- ห้ามสวมบทบาทแทนผู้อื่นในเนื้อหาเด็ดขาด
- ห้ามแต่งสั้นกว่า 3 บรรทัด
- ห้ามใช้ภาษาวิบัติ เว้นแต่วิบัติเพื่อเสียง
- สามารถแต่งเนื้อหาได้เรื่อย ๆ แต่ห้ามแต่งติดกัน ต้องรอให้ผู้อื่นมาแต่งคั่นก่อน
- ห้ามใส่รูปภาพ อีโมติคอน จิฟ(GIF) ในเนื้อหาเด็ดขาด
- ห้ามคัดลอกเนื้อหาของผู้อื่นมาแก้ไขเป็นของตนเองเด็ดขาด ยกเว้นแรงบันดาลใจ
- หากพบว่ามีเนื้อหาที่จงใจปั่นโพสต์ จะดำเนินการลงโทษขั้นเด็ดขาด
- หากมีข้อสงสัยเพิ่มเติม ติดต่ออาจารย์ประจำวิชาได้ที่จดหมายนกฮูก
- ทุกเนื้อหาจะได้รับคะแนนบ้านเป็นการตอบแทน สูงสุด 10 คะแนน ต่ำสุด 0 คะแนน
- คะแนนเก็บส่วนบุคคลพิจารณาจากจำนวนหรือเนื้อหาแรก
- โรลเพลย์นี้เปิดให้เล่นจนถึงสอบปลายภาค


 
[size=50px]Hบu[/size]


 
Hบu


 
Hu